Linux on Cebulka Blog

Poradnik instalacji i obsługi oprogramowania Cake Wallet na Linux

Tue, 05 May 2026 12:00:00 +0000

Cake Wallet to portfel służący do zarządzania kryptowalutą Monero. Poradnik opisuje jak zainstalować i wygenerować portfel oraz przesyłać i otrzymywać środki na Linux.

Instalacja oprogramowania Cake Wallet przez Flatpak #

Dla systemów Linux instalacja przez Flatpak jest zalecaną metodą. Nie wymaga weryfikacji sum kontrolnych i sygnatur PGP. Dla instalacji na Whonix 18 i nowszych wymagane jest przy uruchamianiu maszyny wirtualnej Whonix-Workstation rozpoczęcie sesji SYSMAINT, która pozwala na dokonywanie zmian w systemie wymagających wyższych uprawnień.

Narzędzie Flatpak jest domyślnie zainstalowane w wielu najnowszych dystrybucjach systemów Linux. Jeżeli w konsoli polecenie flatpak nie jest dostępne, instalujemy Flatpak według instrukcji dla wybranej dystrybucji. Dla Debian Linux, Flatpak można zainstalować poleceniami:

1
2

$ sudo apt update
$ sudo apt install flatpak

Dodajemy repozytorium Flathub i ustawiamy widoczność aplikacji FLOSS (Free/Libre and Open Source Software, czyli wolnego oprogramowania):

1
2

$ flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://dl.flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo
$ flatpak remote-modify --subset=floss flathub

Odwiedzamy stronę repozytorium Cake Wallet na Github, znajdujemy ostatnie wydanie z rozszerzeniem .flatpak (przykładowo: Cake_Wallet_v6.0.2_Linux.flatpak) i pobieramy portfel:

1
2

$ curl -H "User-Agent: Mozilla/5.0 (Windows NT 10.0; Win64; x64)" https://github.com/cake-tech/cake_wallet/releases/download/v6.0.2/Cake_Wallet_v6.0.2_Linux.flatpak
$ flatpak install ./Cake_Wallet_v6.0.2_Linux.flatpak

Każde z pytań naciskając ENTER potwierdzamy:

1
2

$ Do you want to install it? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)
$ Proceed with these changes to the system installation? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)

Po zainstalowaniu, jeżeli korzystamy z Whonix-Workstation, sesję SYSMAINT zamykamy i uruchamiamy Whonix-Workstation ponownie w domyślnej sesji użytkownika.

Program możemy uruchomić za pomocą skrótu w menu z aplikacjami lub poleceniem:

`1`	`$ flatpak run org.cakewallet.CakeWallet`

Systemy Linux są oficjalnie wspierane w portfelu Cake lecz znanym problemem są występujące w niektórych środowiskach błędy graficzne, takie jak migotanie obrazu. Jeżeli znacząco utrudniają korzystanie z portfela, zalecany jest wybór innego oprogramowania portfela Monero dla systemu Linux.

Generowanie portfela #

Klikamy Utwórz portfel.

Wybieramy Monero i przycisk Dalej.

Wybieramy Ustawienia zaawansowane → Tylko Tor → Kontynuuj.

Ustawiamy hasło dla naszego portfela i klikamy przycisk Dalej.

Klikamy Rozumiem. Pokaż mi mój seed.

Wyświetlony zostanie seed, czyli fraza bezpieczeństwa. Należy zapisać ją w bezpiecznym miejscu wraz z datą utworzenia portfela, na przykład na zewnętrznym nośniku USB zaszyfrowanym programem Veracrypt, TrueCrypt lub LUKS. W przypadku konieczności odzyskiwania zostaniemy poproszeni o podanie frazy bezpieczeństwa w celu odzyskania portfela wraz z datą jego utworzenia. Data utworzenia jest wymagana w celu pobrania odpowiedniej ilości bloków z sieci Monero. Podanie zbyt późnej daty podczas odzyskiwania może skutkować niewłaściwą ilością środków wyświetlaną w portfelu. Zapisujemy seed i klikamy Zweryfikuj seed.

Podajemy wymagane informacje i klikamy Otwórz portfel.

Odbieranie środków #

Podczas pierwszego uruchomienia portfela należy odczekać na synchronizację węzła. Status ZSYNCHRONIZOWANO u góry ekranu informuje o tym, że synchronizacja została ukończona.

W przypadku problemów z połączeniem, należy kliknąć ikonę ustawień (koło zębate) w lewym dolnym rogu ekranu, następnie Połączenie i synchronizacja → Połącz ponownie → OK.

Wchodzimy w zakładkę Odbierz → Konta i subadresy. Będzie tam lista naszych adresów Monero, które służą do odbierania środków. Nowe subadresy możemy wygenerować klikając przycisk + w rubryce Adresy. Subadresy warto używać jednorazowo i generować kolejny dla każdej nowej transakcji, dzięki czemu w maksymalny sposób zadbamy o prywatność naszych środków. Wszystkie transakcje przychodzące na dowolny z subadresów sumują się, a ich saldo jest wspólne dla całego konta.

Aby otrzymać środki, klikamy lewym przyciskiem myszy na adres z listy, następnie ponownie klikamy lewym przyciskiem myszy na pełny adres wyświetlony pod kodem QR oraz saldem XMR: 0.0000. Następnie wklejamy go w miejscu, w którym chcemy otrzymać środki, na przykład w odpowiedniej rubryce na giełdzie lub wysyłając do odpowiedniej osoby.

Po otrzymaniu środków klikamy w zakładkę Historia po lewej stronie ekranu. Widzimy całą historię środków otrzymanych oraz wysłanych.

Przed wysłaniem otrzymanych środków musimy czekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero.

Wysyłanie środków #

Aby wysłać środki, wchodzimy w zakładkę Wyślij. W rubryce Adres wklejamy docelowy adres Monero, w rubryce XMR wpisujemy kwotę. Zweryfikuj wysokość Szacowanej opłaty (opłaty transakcyjnej), powinna ona wynosić kilka centów. Następnie klikamy Wyślij. Wyświetli się okienko z potwierdzeniem. Przed potwierdzeniem nadania upewnij się, że podałeś poprawny adres docelowy Monero.

UWAGA: Tej czynności nie można cofnąć. Podanie błędnego adresu może skutkować utratą środków.

Po sprawdzeniu szczegółów transakcji przesuwamy przycisk Swipe to send w prawą stronę.

Przed dalszym wykorzystaniem subadresu po wysłaniu środków, należy czekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero.

Poradnik instalacji i obsługi oprogramowania Monero GUI na Linux

Tue, 05 May 2026 12:00:00 +0000

Monero GUI to portfel służący do zarządzania kryptowalutą Monero. Poradnik opisuje jak zainstalować i wygenerować portfel oraz przesyłać i otrzymywać środki na Linux.

Instalacja oprogramowania Monero GUI przez Flatpak #

Dla systemów Linux instalacja przez Flatpak jest zalecaną metodą. Nie wymaga weryfikacji sum kontrolnych i sygnatur PGP. Dla instalacji na Whonix 18 i nowszych wymagane jest przy uruchamianiu maszyny wirtualnej Whonix-Workstation rozpoczęcie sesji SYSMAINT, która pozwala na dokonywanie zmian w systemie wymagających wyższych uprawnień.

Narzędzie Flatpak jest domyślnie zainstalowane w wielu najnowszych dystrybucjach systemów Linux. Jeżeli w konsoli polecenie flatpak nie jest dostępne, instalujemy Flatpak według instrukcji dla wybranej dystrybucji. Dla Debian Linux, Flatpak można zainstalować poleceniami:

1
2

$ sudo apt update
$ sudo apt install flatpak

Dodajemy repozytorium Flathub, ustawiamy widoczność aplikacji FLOSS (Free/Libre and Open Source Software, czyli wolnego oprogramowania) i pakiet org.getmonero.Monero instalujemy poleceniami:

1
2
3

$ flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://dl.flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo
$ flatpak remote-modify --subset=floss flathub
$ flatpak install flathub org.getmonero.Monero

Każde z pytań naciskając ENTER potwierdzamy:

1
2
3

$ Should the remote be kept for future installations? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)
$ Do you want to install it? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)
$ Proceed with these changes to the system installation? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)

Po zainstalowaniu, jeżeli korzystamy z Whonix-Workstation, sesję SYSMAINT zamykamy i uruchamiamy Whonix-Workstation ponownie w domyślnej sesji użytkownika.

Program możemy uruchomić za pomocą skrótu w menu z aplikacjami lub poleceniem:

`1`	`$ flatpak run org.getmonero.Monero`

Generowanie portfela #

Na pytanie Create desktop entry? odpowiadamy No, wybieramy język polski i klikamy Dalej.

Wybieramy Tryb prosty.

Zaznaczamy Rozumiem implikacje prywatności przy korzystaniu z obcego mi zdalnego serwera i klikamy Dalej.

Klikamy Utwórz nowy portfel.

Wybieramy nazwę i klikamy Dalej.

Wyświetlony zostanie recovery phrase, czyli fraza bezpieczeństwa. Należy zapisać ją w bezpiecznym miejscu wraz z datą utworzenia portfela i wielkością węzła, na przykład na zewnętrznym nośniku USB zaszyfrowanym programem Veracrypt, Truecrypt lub LUKS. W przypadku konieczności odzyskiwania zostaniemy poproszeni o podanie frazy bezpieczeństwa w celu odzyskania portfela wraz z jego datą utworzenia. Data utworzenia lub wielkość węzła jest wymagana w celu pobrania odpowiedniej ilości bloków z sieci Monero. Podanie zbyt późnej daty podczas odzyskiwania może skutkować niewłaściwą ilością środków wyświetlaną w portfelu. Zapisujemy datę utworzenia, wielkość węzła oraz frazę bezpieczeństwa dokładnie w takiej kolejności jak wyświetlona na ekranie. Klikamy Dalej i uzupełniamy brakujące pola, po czym ponownie klikamy Dalej.

Wybieramy hasło, które będzie niezbędne do otworzenia naszego pliku z portfelem, i klikamy Dalej.

Klikamy Create wallet.

Wpisujemy hasło.

Należy odczekać na pobranie informacji z węzła, o czym oznajmiać będzie napis Portfel zsynchronizowany w lewym dolnym rogu. Podczas pierwszego uruchomienia może to zająć trochę czasu.

W przypadku problemów z połączeniem należy kliknąć ikonkę skrzyżowanych strzałek obok statusu w lewym dolnym rogu. Spowoduje to przełączenie na inny węzeł zdalny.

Odbieranie środków #

Wchodzimy w zakładkę Otrzymaj. Będzie tam lista naszych adresów Monero, które służą do odbierania środków. Nowe subadresy możemy wygenerować klikając przycisk Utwórz nowy adres. Subadresy warto używać jednorazowo i generować kolejny dla każdej nowej transakcji, dzięki czemu w maksymalny sposób zadbamy o prywatność naszych środków. Wszystkie transakcje przychodzące na dowolny z subadresów sumują się, a ich saldo jest wspólne dla całego konta.

Aby otrzymać środki, kopiujemy nasz adres klikając na ikonkę schowka na końcu każdego wiersza z adresem. Następnie wklejamy go w miejscu, w którym chcemy otrzymać środki, na przykład w odpowiedniej rubryce na giełdzie lub wysyłając go odpowiedniej osobie.
Po otrzymaniu środków klikamy w zakładkę Transakcje. Ukaże się cała historia środków otrzymanych oraz wysłanych.

Przed wysłaniem otrzymanych środków musimy zaczekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero. Licznik potwierdzeń można śledzić na bieżąco w rubryce Potwierdzeń.

Wysyłanie środków #

Aby wysłać środki, wchodzimy w zakładkę Wyślij. W rubryce Adres wklejamy docelowy adres Monero, w rubryce Kwota wpisujemy kwotę i klikamy przycisk Wyślij.

Po kilku sekundach wyświetli się okienko z potwierdzeniem. Przed potwierdzeniem nadania upewnij się, że podałeś poprawny adres docelowy Monero. Zweryfikuj wysokość Opłaty (opłaty transakcyjnej), powinna ona wynosić kilka centów. Po sprawdzeniu szczegółów transakcji klikamy przycisk Potwierdź.

UWAGA: Tej czynności nie można cofnąć. Podanie błędnego adresu może skutkować utratą środków.

Wpisujemy hasło i klikamy Wyślij transakcję.

U góry ekranu wyświetli się komunikat informujący o dostępnym saldzie. Przed dalszym wykorzystaniem naszego adresu po wysłaniu środków należy odczekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero.

Poradnik instalacji i obsługi oprogramowania Stack Wallet na Linux

Tue, 05 May 2026 12:00:00 +0000

Stack Wallet to portfel służący do zarządzania kryptowalutą Monero. Poradnik opisuje jak zainstalować i wygenerować portfel oraz przesyłać i otrzymywać środki na Linux.

Instalacja oprogramowania Stack Wallet przez Flatpak #

Dla systemów Linux instalacja przez Flatpak jest zalecaną metodą. Nie wymaga weryfikacji sum kontrolnych i sygnatur PGP. Dla instalacji na Whonix 18 i nowszych wymagane jest przy uruchamianiu maszyny wirtualnej Whonix-Workstation rozpoczęcie sesji SYSMAINT, która pozwala na dokonywanie zmian w systemie wymagających wyższych uprawnień.

Narzędzie Flatpak jest domyślnie zainstalowane w wielu najnowszych dystrybucjach systemów Linux. Jeżeli w konsoli polecenie flatpak nie jest dostępne, instalujemy Flatpak według instrukcji dla wybranej dystrybucji. Dla Debian Linux, Flatpak można zainstalować poleceniami:

1
2

$ sudo apt update
$ sudo apt install flatpak

Dodajemy repozytorium Flathub i ustawiamy widoczność aplikacji FLOSS (Free/Libre and Open Source Software, czyli wolnego oprogramowania):

1
2

$ flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://dl.flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo
$ flatpak remote-modify --subset=floss flathub

Odwiedzamy stronę repozytorium Stack Wallet na Github, znajdujemy ostatnie wydanie z rozszerzeniem .flatpak (przykładowo: sw-v2.4.4-linux.flatpak) i pobieramy portfel:

`1`	`$ curl -H "User-Agent: Mozilla/5.0 (Windows NT 10.0; Win64; x64)" https://github.com/cypherstack/stack_wallet/releases/download/build_301/sw-v2.4.4-linux.flatpak`

Następnie instalujemy i pytanie naciskając ENTER potwierdzamy:

1
2

$ flatpak install ./sw-v2.4.4-linux.flatpak
$ Do you want to install it? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)

Po zainstalowaniu, jeżeli korzystamy z Whonix-Workstation, sesję SYSMAINT zamykamy i uruchamiamy Whonix-Workstation ponownie w domyślnej sesji użytkownika.

Program możemy uruchomić za pomocą skrótu w menu z aplikacjami lub poleceniem:

`1`	`$ flatpak run org.cypherstack.stackwallet`

Generowanie portfela #

Po uruchomieniu programu klikamy Create new Stack.

Wybieramy Easy Crypto i klikamy Continue.

Tworzymy hasło dla naszego oprogramowania i klikamy Next.

Wchodzimy w zakładkę Settings → Tor Settings, zaznaczamy Tor killswitch i klikamy Connect to Tor.

W zakładce My Stack klikamy Add Wallet.

Wybieramy Monero i klikamy Next.

Wybieramy Create New Wallet.

Wpisujemy nazwę dla portfela.

Zaznaczamy Default i klikamy Continue.

Zaznaczamy I understand… i klikamy View recovery phrase.

Wyświetlony zostanie seed, czyli fraza bezpieczeństwa. Należy zapisać ją w bezpiecznym miejscu wraz z datą utworzenia portfela, na przykład na zewnętrznym nośniku USB zaszyfrowanym programem Veracrypt, TrueCrypt lub LUKS. W przypadku konieczności odzyskiwania zostaniemy poproszeni o podanie frazy bezpieczeństwa w celu odzyskania portfela wraz z jego datą utworzenia. Data utworzenia jest wymagana w celu pobrania odpowiedniej ilości bloków z sieci Monero. Podanie zbyt późnej daty podczas odzyskiwania może skutkować niewłaściwą ilością środków wyświetlaną w portfelu. Klikamy I saved my recovery phrase, a następnie podajemy wybrane słowa zgodnie z poleceniem.

Odbieranie środków #

Wchodzimy w zakładkę My stack. Będzie tam lista naszych portfeli Monero, które służą do odbierania środków. Wybieramy utworzony przez nas portfel.

Aby otrzymać środki, wchodzimy w zakładkę Receive, kopiujemy nasz adres, klikając przycisk Copy. Następnie wklejamy go w miejscu, w którym chcemy otrzymać środki, na przykład w odpowiedniej rubryce na giełdzie lub wysyłając do odpowiedniej osoby. Nowy subadres możemy wygenerować, klikając przycisk Generate new address. Subadresów warto używać jednorazowo i generować kolejny dla każdej nowej transakcji, dzięki czemu w maksymalny sposób zadbamy o prywatność naszych środków. Wszystkie transakcje przychodzące na dowolny z subadresów sumują się, a ich saldo jest wspólne dla całego konta.

Po otrzymaniu środków w zakładce Recent activity widzimy całą historię środków otrzymanych oraz wysłanych.

Przed wysłaniem otrzymanych środków musimy odczekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero.

Wysyłanie środków #

Aby wysłać środki, wchodzimy w zakładkę Send. W rubryce Send to wklejamy docelowy adres Monero, w rubryce Amount wpisujemy kwotę. Zweryfikuj wysokość Transaction fee (opłaty transakcyjnej), powinna ona wynosić kilka centów. Klikamy przycisk Preview send. Po kilku sekundach wyświetli się okienko z potwierdzeniem. Przed potwierdzeniem nadania upewnij się, że podałeś poprawny adres docelowy Monero.

UWAGA: Tej czynności nie można cofnąć. Podanie błędnego adresu może skutkować utratą środków.

Po ponownym sprawdzeniu szczegółów transakcji klikamy przycisk Send, wpisujemy hasło w celu potwierdzenia i klikamy Confirm.

Przed dalszym wykorzystaniem subadresu po wysłaniu środków należy odczekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero. Dostępne saldo możemy sprawdzić, klikając przycisk FULL / AVAILABLE wyświetlony obok salda XMR.

Poradnik instalacji i obsługi programu Feather Wallet na Linux

Tue, 05 May 2026 12:00:00 +0000

Feather Wallet to portfel służący do zarządzania kryptowalutą Monero. Poradnik opisuje jak zainstalować i wygenerować portfel oraz przesyłać i otrzymywać środki na Debian Linux.

Instalacja oprogramowania Feather Wallet przez Flatpak #

Dla systemów Linux instalacja przez Flatpak jest zalecaną metodą. Nie wymaga weryfikacji sum kontrolnych i sygnatur PGP. Dla instalacji na Whonix 18 i nowszych wymagane jest przy uruchamianiu maszyny wirtualnej Whonix-Workstation rozpoczęcie sesji SYSMAINT, która pozwala na dokonywanie zmian w systemie wymagających wyższych uprawnień.

Narzędzie Flatpak jest domyślnie zainstalowane w wielu najnowszych dystrybucjach systemów Linux. Jeżeli w konsoli polecenie flatpak nie jest dostępne, instalujemy Flatpak według instrukcji dla wybranej dystrybucji. Dla Debian Linux, Flatpak można zainstalować poleceniami:

1
2

$ sudo apt update
$ sudo apt install flatpak

Dodajemy repozytorium Flathub, ustawiamy widoczność aplikacji FLOSS (Free/Libre and Open Source Software, czyli wolnego oprogramowania) i pakiet z oficjalnej strony instalujemy poleceniami:

1
2
3

$ flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://dl.flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo
$ flatpak remote-modify --subset=floss flathub
$ flatpak install --from https://featherwallet.org

Każde z pytań naciskając ENTER potwierdzamy:

1
2
3

$ Should the remote be kept for future installations? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)
$ Do you want to install it? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)
$ Proceed with these changes to the system installation? [Y/n]: (nacisnąć ENTER)

Po zainstalowaniu, jeżeli korzystamy z Whonix-Workstation, sesję SYSMAINT zamykamy i uruchamiamy Whonix-Workstation ponownie w domyślnej sesji użytkownika.

Program możemy uruchomić za pomocą skrótu w menu z aplikacjami lub poleceniem:

`1`	`$ flatpak run org.featherwallet.Feather`

Generowanie portfela #

Przed wygenerowaniem portfela wybieramy opcję Settings, zakładkę Network → Proxy, następnie w rubryce Node Traffic wybieramy opcję Always over Tor i klikamy OK. W przypadku Whonix-Workstation ustawiamy lokalny adres IP systemu Whonix-Gateway, czyli Socks5 Host: 10.152.152.10, odznaczamy opcję Let Feather start and manage a Tor daemon i klikamy OK.

Tworzymy nowy portfel poleceniem Create new wallet i klikamy Next.

Wyświetlony zostanie seed, czyli fraza bezpieczeństwa. Należy zapisać ją w bezpiecznym miejscu wraz z datą utworzenia portfela, na przykład na zewnętrznym nośniku USB zaszyfrowanym programem Veracrypt, TrueCrypt lub LUKS. W przypadku konieczności odzyskiwania zostaniemy poproszeni o podanie frazy bezpieczeństwa w celu odzyskania portfela wraz z jego datą utworzenia. Data utworzenia jest wymagana dla optymalizacji pobierania bloków z sieci Monero. Podanie zbyt późnej daty podczas odzyskiwania może skutkować niewłaściwą ilością środków wyświetlaną w portfelu. Klikamy Next, następnie I understand.

Wybieramy nazwę oraz katalog, w którym zapiszemy wygenerowany portfel, i klikamy Next.

Wybieramy hasło, które będzie potrzebne podczas każdego uruchomienia do odszyfrowania pliku z portfelem, i klikamy Create/Open wallet.

Po pierwszym uruchomieniu należy odczekać na pobranie informacji z węzła, o czym oznajmiać będzie napis “Synchronized” w lewym dolnym rogu.

W przypadku problemów z połączeniem należy kliknąć symbol statusu połączenia (zielony 🟢, niebieski 🔵 lub czerwony 🔴) znajdujący się w prawym dolnym rogu ekranu obok statusu Balance. Następnie należy wybrać zakładkę Network → Node. Wyświetlona zostanie lista zdalnych węzłów, są one konieczne do pobrania wymaganych informacji z sieci Monero. Aby zmienić węzeł, należy dwukrotnie nacisnąć lewym przyciskiem myszy na wybrany przez nas węzeł z zielonym symbolem 🟢, który świadczy o jego aktualnej dostępności, a następnie nacisnąć OK i czekać na zsynchronizowanie.

Odbieranie środków #

Wchodzimy w zakładkę Receive. Będzie tam lista naszych adresów Monero, które służą do odbierania środków. Nowe subadresy możemy wygenerować klikając przycisk Create new address. Subadresy warto używać jednorazowo i generować kolejny dla każdej nowej transakcji, dzięki czemu w maksymalny sposób zadbamy o prywatność naszych środków. Wszystkie transakcje przychodzące na dowolny z subadresów sumują się, a ich saldo jest wspólne dla całego konta.

Aby otrzymać środki, kopiujemy nasz adres klikając prawym przyciskiem myszy na adres i wybieramy Copy address. Następnie wklejamy go w miejscu, w którym chcemy otrzymać środki, na przykład w odpowiednim polu formularza na stronie lub udostępniając odbiorcy.

Po otrzymaniu środków wchodzimy w zakładkę History. Widzimy całą historię środków otrzymanych oraz wysłanych.

Przed wysłaniem otrzymanych środków musimy czekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero. Oznajmi to zielony ptaszek wyświetlony przy transakcji oraz status Balance, z którego zniknie notatka “unconfirmed”.

Wysyłanie środków #

Aby wysłać środki, wchodzimy w zakładkę Send. W rubryce Pay to wklejamy docelowy adres Monero, w rubryce Amount wpisujemy kwotę i klikamy przycisk Send. Po kilku sekundach wyświetli się okienko z potwierdzeniem. Przed potwierdzeniem nadania upewnij się, że podałeś poprawny adres docelowy Monero. Zweryfikuj wysokość Fee (opłaty transakcyjnej), powinna ona wynosić kilka centów.

UWAGA: Tej czynności nie można cofnąć. Podanie błędnego adresu może skutkować utratą środków.

Po sprawdzeniu szczegółów transakcji klikamy przycisk Send.

Przed dalszym wykorzystaniem subadresu po wysłaniu środków należy czekać na 10 potwierdzeń z sieci Monero. Oznajmi o tym zielony ptaszek obok transakcji oraz zniknie napis “Unconfirmed” z prawego dolnego rogu ekranu, widoczny na poniższym zdjęciu obok napisu “Balance”.

Poradnik instalacji i obsługi programu Kleopatra na Linux

Sat, 17 Aug 2024 12:02:00 +0000

Kleopatra to narzędzie do zarządzania kluczami PGP. Ten przewodnik opisuje, jak utworzyć publiczny klucz PGP w Kleopatra na Tails i innych dystrybucji Linux.

Kleopatra w systemie Tails #

Narzędzie Kleopatra jest domyślnie zainstalowane w systemie Tails od wersji 5.0 i nie jest wymagana ręczna instalacja programu GPG na tym systemie.

Należy wyszukać Kleopatra w menu Applications i kliknąć, żeby uruchomić.
Żeby zachować dostęp do wygenerowanych i zaimportowanych kluczy pomiędzy sesjami, należy skonfigurować zaszyfrowany trwały wolumen. Wybieramy Applications→Tails→Persistent Storage, klikamy Contrinue, w polach Passphrase i Confirm podajemy dwukrotnie silne, losowe hasło i potwierdzamy utworzenie wolumenu Create Persistent Storage klikając. Zaznaczamy GnuPG na liście funkcjonalności trwałego wolumenu i kończymy konfigurację.

Instalacja Kleopatra przez APT (Debian, Ubuntu & Kali Linux) #

Aby zainstalować Kleopatra na systemie Linux, otwórz terminal i wykonaj następujące polecenie:

sudo apt update && sudo apt upgrade -y && sudo apt install kleopatra scdaemon -y
Po zakończeniu instalacji uruchom aplikację Kleopatra za pomocą skrótu w menu z aplikacjami lub wpisując kleopatra w terminalu.

Przy pierwszym uruchomieniu należy sprawdzić, czy scdaemon jest zainstalowany i skonfigurowany:

sudo gpgconf –check-options scdaemon
Następnie kliknij Rerun Tests, a potem Continue.

Jeśli scdaemon nie jest zainstalowany, wpisz w terminalu:

sudo apt install scdaemon -y

Generowanie kluczy w Kleopatra #

Otwórz aplikację Kleopatra i kliknij przycisk New Key Pair.

Wprowadź swój nick. Zaleca się ustawienie hasła. Kliknij Advanced Settings.

Wybierz preferowany algorytm klucza i jego rozmiar RSA, 4096 bitów, zaznacz opcję Authentication i kliknij OK.
Ustaw hasło do klucza, które będzie używane do jego ochrony, a następnie kliknij OK.

Kopia zapasowa klucza prywatnego w Kleopatra #

Przejdź do ekranu zarządzania kluczami, wybierz swój klucz prywatny i kliknij Export Secret Keys….

Wybierz lokalizację, do której chcesz zapisać klucz, i kliknij Save.

Upewnij się, że klucz został zapisany w bezpiecznej lokalizacji.

Zaleca się również utworzenie kopii zapasowej klucza publicznego.

Kopię zapasową klucza prywatnego należy zaszyfrować programem VeraCrypt lub TrueCrypt i umieścić na nośniku zewnętrznym dla ochrony przed utratą danych.

Importowanie kluczy publicznych w Kleopatra #

Otwórz wiadomość e-mail lub inny komunikat zawierający klucz publiczny.

Skopiuj klucz publiczny do schowka.
Otwórz aplikację Kleopatra i wybierz opcję Notepad. Wklej klucz publiczny i kliknij Import Notepad.

Następnie musisz certyfikować nowy certyfikat. Prawdopodobnie zostaniesz poproszony o hasło.

Twój nowy klucz PGP został zaimportowany.

Powinniśmy się upewnić, że klucz publiczny pochodzi z pewnego źródła i odcisk klucza ( 0F3F1 DE0E0 75DE9 … w powyższym przykładzie ) jest poprawny. Klucz publiczny o tej samej nazwie, adresie e-mail i dacie utworzenia może stworzyć każdy i podszywać się. W tym przypadku postępujemy według modelu TOFU ( Trust On First Use ), czyli akceptujemy klucz publiczny przy pierwszym imporcie, a później weryfikujemy przyszłe zmiany.

Szyfrowanie wiadomości w Kleopatra #

Otwórz aplikację Kleopatra i kliknij Notepad.

Wklej treść wiadomości, którą chcesz zaszyfrować, do pola tekstowego.

Wybierz klucz publiczny odbiorcy z listy dostępnych kluczy.

Kliknij Encrypt Notepad.
Po zaszyfrowaniu wiadomości skopiuj wynikowy tekst do schowka.
Możesz teraz udostępnić zaszyfrowany tekst w innej aplikacji, np. poprzez komunikator internetowy lub zapisać go do pliku.

Nie musimy importować ponownie klucza publicznego przy szyfrowaniu następnych wiadomości. Klucz zostanie zapisany w plikach programu.

Deszyfrowanie wiadomości w Kleopatra #

Otwórz zaszyfrowaną wiadomość w dowolnym edytorze tekstu.
Skopiuj zaszyfrowany tekst do schowka, a następnie otwórz aplikację Kleopatra.
Kliknij Notepad i wklej zaszyfrowany tekst.

Kliknij Decrypt / Verify Notepad. Jeśli zostaniesz poproszony o hasło, podaj hasło do swojego klucza prywatnego.

Podpisywanie wiadomości w Kleopatra #

Otwórz aplikację Kleopatra i kliknij Notepad.
Wklej treść wiadomości, którą chcesz podpisać, do pola tekstowego.

Wybierz swój klucz prywatny.

Następnie kliknij Sign Notepad. Skopiuj podpisany tekst do schowka.

Możesz teraz udostępnić podpisany tekst w innej aplikacji, np. poprzez komunikator internetowy lub zapisać go do pliku.

Nie podpisuj treści, które brzmią uniwersalnie. Przykładowo, podpisana wiadomość “Zgadzam się” lub “To ja” może zostać zapisana i użyta do podszycia się w innej konwersacji. Treści powinny być pełnymi zdaniami opisującymi przeznaczenie i okoliczności podpisu.

Weryfikowanie wiadomości w Kleopatra #

Otwórz podpisaną wiadomość i skopiuj jej treść do schowka.
Otwórz aplikację Kleopatra, kliknij Notepad i wklej podpisany tekst do pola tekstowego.

Kliknij Decrypt / Verify Notepad. Kleopatra wyświetli wynik weryfikacji podpisu, informując, czy podpis jest poprawny.

Nie musimy importować ponownie klucza publicznego przy weryfikowaniu następnych podpisów tego samego autora. Klucz zostanie zapisany w plikach programu.